Bestel een Flashback-print
Flashback 2024: Parijs is nog ver. Tadej Pogačar in de Tour de France in de afdaling van de Col du Galibier.
Frankrijk, Col du Galibier, 02-07-2024
Tour de France, 4e etappe, Pinerolo naar Valloire
Tadej Tadej Pogačar heeft iedereen vlak voor de top van Col du Galibier achter zich gelaten en rijdt in de afdaling in de sneeuw en wint de etappe.
In de 30 keer dat ik aanwezig was in de Tour de France heb ik vele malen op de Col du Galibier staan fotograferen met vrijwel altijd een mooi resultaat.
Dat deze berg in zowel de beklimming als de afdaling altijd mijn grote favoriet is geweest en mij altijd een fijn gevoel gaf is vast ook een reden geweest dat het fotograferen daar voor mij bijna vanzelf ging.
Zal Tadej Tadej Pogačar, nu met een kapsel zo wit als sneeuw, na zijn Tour overwinningen van 2024 en 2025 nu ook deze editie van 2026 winnen. De grote favoriet is hij in ieder geval wel.
Nederland, Amsterdam, 26-06-1988. Huldiging van het Nederlands Elftal op het Museumplein en op de Amsterdamse Grachten nadat het Europees Kampioen Voetbal is geworden.
Op de één of andere manier ben ik bij de huldiging van het Nederlands voetbal elftal op het Museumplein in Amsterdam gekomen maar hoe mij dat toen gelukt is weet ik niet meer. In die tijd was ik nog werkzaam als fysiotherapeut en had ik nog geen officiële perskaart…
Wat mij van die huldiging op het Museumplein is bijgebleven is dat het heet was en vooral een enorme chaos. De brandweer spoot de mensen nat om ze nog enigszins koel te houden maar veel mensen moesten door de hitte en het gedrang tegen de hekken, die om dreigden te vallen, uit de mensenmassa geplukt te worden. Op de foto is goed te zien dat de hekken overeind gehouden moesten worden door touwen die met menselijke kracht gespannen werden. Om erger te voorkomen werd er na niet te lange tijd besloten de spelers, de technische staf en het gevolg alvast naar de rondvaartboot, die voor het Rijksmuseum lag, te brengen. Aangezien ik dus niet officieel tot de pers behoorde zou het verhaal hier voor mij eindigen ware het niet dat mijn buurjongetje, een echt ondernemend lefgozertje, besloot om mij in zijn bootje mee te nemen. Door de vele politie en ander bootjes was het lastig om dichtbij de boot met de spelers te komen om een foto te maken. Ik stelde hem toen voor om snel door de meute aan bootjes te varen en naar de boot waar met een wit plakkaat PERS op stond te gaan. Dat hoefde je hem geen 2e keer te vertellen. Ik ben er daar gauw opgesprongen en hij is snel weggevaren zodat ze mij niet meer terug konden zetten. Even allerlei gedoe richting mij maar doordat het een groot feest was was dat ook zo voorbij. Het werd een schitterende en unieke rondvaart met afgeladen kades, bruggen en af en mensen die het water in gingen, een unieke sfeer! .
